/ Nederlanders in Slovenië /

'Er zijn zoveel prachtige plekjes'

Wie kunnen je nou beter informeren over een land dan inwoners die het in eerste instantie vaak zelf als toerist hebben leren kennen? In een nieuwe serie laten we in Slovenië woonachtige Nederlanders vertellen over Slovenië. Lees hier over Baukje Ojdanic-van Popering, een van de langst in Slovenië woonachtige Nederlanders.

Een vakantie in Slovenië kan je leven zomaar veranderen. Veruit de meeste Nederlanders in Slovenië kwamen hier ooit voor het eerst voor een vakantie. Voor Baukje Ojdanic, was dat een vakantie in Joegoslavië, want Slovenië bestond nog niet in 1971 toen zij met een vriendin in het nu Kroatische Rovinj op vakantie ging. Ze ontmoette er haar huidige man.

,,Ik woonde destijds in Engeland. Ik wilde altijd al in buitenland wonen. Ik wilde niet in Nederland blijven.''

Nederlander Slovenie, bron M. Koghee, MijnSlovenie

bron Mark Koghee

In januari van 1972 kwam ze voor het eerst in het huidige Slovenië. De eerste indruk? ,,Het was hier nog heel communistisch. Heel anders dan in Nederland. We reden langs een fabriek waar na een fluitsignaal de werknemers in lange rijen naar buiten kwamen. Dat was heel typisch.''

En was het mooi? ,,Ja, de eerste keer gingen we naar Kransjka Gora. Dat was heel mooi. Mijn favoriete plekken zijn Bled, Bohinj en Kranjska Gora. Ik ben niet zo weg van de Sloveense kust. Ik houd meer van exotische stranden. Maar Piran is natuurlijk wel heel mooi.'' Maar de meest favoriete plek in  Slovenië is woonplaats Ljubljana. ,,Dat is echt een heel fijne stad. De laatste jaren is het hier echt zoveel beter geworden, ook voor het toerisme.''

Zelf gaat Ojdanic altijd ver weg op vakantie. ,,En jaarlijks even terug naar Nederland natuurlijk.''

Tips

Als ze Nederlandse toeristen, die Slovenië bezoeken, tips moet geven, dan raadt ze hen aan Ljubljana met het oude kasteel te bezoeken, Bled, Bohinj en Kranjska Gora.

,,En de grotten van Postonja, die moet je ook echt gezien hebben. Maar er zijn zoveel prachtige plekjes.''

Als je het dan hebt over een van die bijzondere onbekende plekjes dan noemt ze de omgeving van Mozirje dat tussen Ljubljana en Celje ligt, een stuk ten noorden van de snelweg. Zie hier een prachtige foto van deze sprookjesachtige streek.

Taal

Ojdanic kreeg haar permanente verblijfsvergunning voor Joegoslavië toen ze in 1975 trouwde. Een jaar eerder was ze al als EEG laborant gaan werken in Ljubljana. 

,,Dat heb ik een jaar gedaan. Maar de salarissen waren hier zo laag dat ik weer als gids ben gaan werken in Istrië, wat ik de jaren daarvoor ook deed in de zomer.''

Toen ze in 1980 gevraagd werd voor wat vertaalwerk is ze dat vak ingerold. Sinds 1981 is Ojdanic vertaalster. Ze is momenteel een van de slechts twee beëigde tolken/vertalers Nederlands-Sloveens en Sloveens-Nederlands in Slovenië. Alhoewel ze al met pensioen is werkt ze nog steeds.

,,Ik vind het leuk.'' En de taal? ,,Die viel niet mee. En nog steeds leer ik bij.''

In de tijd dat Ojdanic hier kwam was Joegoslavië een redelijk populaire vakantiebestemming bij Nederlanders, die veelal naar de Kroatische kust trokken. Maar velen kwamen ook in wat nu Slovenië is. Het land is niet meer te vergelijken met toen.

,,De grootste verandering kwam toen Slovenië in 1991 onafhankelijk werd. Toen ging alles zo snel. Voor die tijd kwam het vaak voor dat er geen waspoeder in de winkels was of kon je geen koffie krijgen. Maar daarna kwamen zakenlui uit het buitenland en kon je al snel alles krijgen.''

Ojdanic zal niet weer terug in Nederland gaan wonen of naar een ander land te trekken.

,,Nee, ik ben hier nu echt gehecht en heb het naar mijn zin.''

Mark Koghee