Skip to content

Kies je vakantie

ontdek @ mijnslovenie.com

+31 702173002

Wereldreis in drie dagen

Rondje West-Slovenië op de fiets

 

Fietsen is wél leuk, fietsen is wél leuk, fietsen is wél leuk. Soms, als de rit al zo lang is en de bestemming nog zo ver, moet ik het mezelf helpen herinneren. Zoals vandaag. Als alle energie uit de benen is gestroomd, moeten psychologische trucjes me vooruit helpen. Fietsvakantie is wél leuk, fietsvakantie is wél leuk…

Fietsvakantie is topsport. Je moet elke dag weer presteren. En ergens komt dat moment dat het even niet meer gaat, en je toch door moet. Tijdens mijn korte fietstrip rond West-Slovenië gebeurde het net daar waar ik dacht dat het zwaarste erop zat. De laatste 50 kilometer die vooraf zo makkelijk leken werden een lijdensweg die eindeloos leek. En toch, naderhand was dit de rit die de beste herinneringen bracht. Trots op het bereiken van het doel, en oh wat was dat ijsje na aankomst lekker!

In 2019 is Mijn Slovenië begonnen met fietsvakanties. Je kan ons een fietsreis naar wens laten samenstellen of kiezen uit een standaardreis. De meeste rondjes slingeren door het westen van Slovenië. Dat heeft enkele goede praktische redenen omdat hier onder meer bagagevervoer goed is te regelen. Maar nog mooier is dat je hier een ongelofelijke afwisseling van klimaat en landschap ervaart. Van vlak land naar Alpen naar mediterraans heuvelland naar kust. Oftewel, een wereldreis in een paar dagen.

Eind juni 2019 fietste ik zelf in drie dagen vanuit Ljubljana rond West-Slovenië.

Dag 1 Ljubljana-Savudrija (Kroatië): 180 kilometer

Overal in Slovenië kan je fietsroutes maken die je over kleine rustige wegen voeren. Maar van Ljubljana naar de kust zijn er geen alternatieven voor de oude hoofdweg van Ljubljana naar Postonja en van Postonja naar Koper. Enige troost is dat de grote weg 409 meestal zeer rustig is. En het schiet lekker op. Pas na Kozina kan je kleinere wegen opzoeken. Ik doe dat met een uitstapje naar kasteel Socerb met magnifiek uitzicht over de kust en de stad Triëste. Na de afdaling over Italiaans grondgebied voert de fietsroute Parenzana bijna uitsluitend over fietspaden naar de grens met Kroatië. Parenzana voert deels over een oud spoortraject. Het spoor ging ooit rechtdoor maar omdat na het opdoeken delen bebouwd werden, slingert de fietsroute door en achterlangs de kustplaatsjes. Het draaien en keren is even wennen na ruim 100 kilometer rechtdoor fietsen. Tot het Kroatische Savudrija volg ik de kustlijn.

Dag 2 Savudrija-Kobarid: 190 kilometer

Na honderd kilometer fietsen vanaf de kust kijk ik links van mij nog altijd over de zee uit. Slovenië mag dan slechts 40 kilometer kust hebben, het uitzicht over zee is eindeloos. Hier vanaf het Krasplateau bieden op verschillende plaatsen doorkijkjes zicht op de Adriatische zee die ik al uren en uren geleden achter me liet. Prachtig maar frustrerend. Schiet het nou nooit op, denk ik als ik na ruim 100 kilometer nog steeds die blauwe waterplas zie.
De Kras is prachtig. Een wijnregio, bekend om zijn unieke natuur, wijnen en prosciutto. Maar het is zomers ook warm en je vindt maar weinig schaduw. Bij een temperatuur van 35 graden in de schaduw smelt de energie uit mijn benen. Vers water in de bidon is na een kwartier alweer te warm om te drinken.
Pas na 140 kilometer wordt het aan de oever van rivier de Soča koeler. Maar dit koelere laatste deel van de route, waar ik zo naar uitkeek, blijkt eindeloos. De benen zijn leeg en dan helpt gewoon niets meer. Weinig mensen zullen zo blij als ik zijn geweest bij het passeren van het plaatsnaambordje Kobarid.

Dag 3 Kobarid-Ljubljana: 160 kilometer

Vršič, de gevreesde klim. 52 haarspeldbochten en stijgingspercentages boven de 14 procent. De rit terug naar huis staat eigenlijk helemaal in het teken van deze ene klim, die ik meerdere keren heb gereden maar nooit met bagage. Rustig aan, denk ik terwijl ik de slingerweg langs de Soča stroomopwaarts fiets. Bergen, bomen, groene weiden en overal naast me dat smaragdgroene water van de Soča. Ik geniet van de natuur om de angst voor de gevreesde klim te verbloemen. Maar had ik de rit gister onderschat, vandaag overschat ik het. Klimmen is altijd zwaar maar Vršič valt vandaag mee. Ik geniet er zowaar van. De bergpas is het letterlijke hoogtepunt van de hele reis. Maar er volgt vandaag nog veel moois; de vallei Radovna, Bled, Radovljica en Kranj. En voor ik het weet ben ik weer in Ljubljana.

Lessen geleerd

De belangrijkste les is dat je tijdens een fietsvakantie de ritten vooral rustig aan moet doen. Het gaat om de beleving, het avontuur. Niet om tijd. Kijk niet naar kilometers, gemiddelden of tijd maar kijk goed om je heen.

Neem je zelf je bagage mee, neem dan genoeg mee, maar zeker niet te veel. Hoe minder je mee moet zeulen, des te lekkerder fiets je.

Mijn bagage:

In een stuurtas en zadeltas had ik mee: Reserve fietsbroek en -shirt, arm- en beenwarmers, sokken, lange broek, T-shirt, dunne sweater, regenjack, onderbroek, schoenen, deo, doucheshuim in kleine verpakking, tandenborstel, tandpasta, kam, zonnebrand, 2 binnenbandjes, buitenband, multi-tool, telefoonoplader, paspoort, portemonee.

Inpaktip: rol de kleding op. Prop spullen in je schoenen zodat je ook die ruimte gebruikt.

Camera, telefoon en eten voor onderweg had ik in de zakken van mijn shirt.

Mark Koghee
Latest posts by Mark Koghee (see all)